İdris ile Dursun, kahvede ayrı masalarda hafif sıkkın oturuyorlar.
İdris sesleniyor:
- Bana ayran desene...
- Ayran!
- Uyy, ben da senun karuna hayran!
Fena halde bozulan Dursun, biraz sonra İdris'e sesleniyor:
- Bana gazoz desene...
- Gazoz...
- Uyy, ben da senun karini öptim...
İdris, dudak büküyor:
- Bu söylediğunun kafiyesi yoktir...
Dursun sözü bağliyor:
- Kafiyesi yoktur ama asli vardur da!